13 juni begint het verhaal van Binkie . Laat in de middag kreeg ik een radeloze mevrouw uit Well aan de telefoon . Ze had die morgen rond 9 uur een eekhoorntje gevonden . Sinds half 10 was ze aan het bellen geweest met de gemeente , dierenambulance , dierenarts en iedereen naar waar ze werd door gestuurd. Wat was nu het geval ? Toen mevrouw ‘s morgens de hond uit liet vond ze een klein, nog naakt eekhoorntje bij een boom liggen.Op de terugweg lag het diertje er nog steeds. Mobiel belde ze de dierenambulance waar men haar vertelde “laat maar liggen de moeder haalt het wel ” ze liet het diertje dus liggen in de veronderstelling , de moeder komt het halen en ging naar huis.Na het middageten ging ze weer met de hond langs die plek om te kijken of de moeder het jong al had gehaald.Het eekhoorntje lag er nog steeds en was intussen kletsnat dus nam mevrouw het diertje mee naar huis , zette het in een doos en belde weer de dierenambulance. Ze kreeg hetzelfde advies als ‘s morgens , alleen werd er deze keer bijgezegd “wij rijden niet in de gemeente Well voor natuurdieren want daar krijgen we niet voor betaald , u moet de gemeente bellen “. Mevrouw belde de gemeente die haar zeiden , bel maar de dierenambulance en mevrouw , u bent in overtreding want u mag een eekhoorn niet mee naar huis nemen , het zijn natuurdieren waar je een vergunning voor moet hebben . Daarop belde ze een dierenarts die haar vertelde ” ik behandel geen natuurdieren , bel maar de dierenambulance ” . Na nog enkele telefoontjes en via internet zoeken belde ze uiteindelijk ons. Ik ben er meteen heen gereden en trof een klein,koud,uitgedroogd en nog net levend eekhoorntje aan van hooguit 3 weken.
Bij aankomst in de opvang begint meteen de behandeling. Het diertje weegt 55 gram . Eerst zorgen dat het diertje op lichaamstemperatuur komt , wondjes schoonmaken vliegeneitjes en maden verwijderen ,en iedere 10 minuten een druppel electroliet geven . Rond 3 uur ‘s nachts begon het eekhoorntje eindelijk uit zichzelf een beetje te drinken
Het waren korte nachten voor mij want iedere 3 uur moest het diertje gevoerd worden. Dagenlang liep ik als een kangeroe moeder rond met een eekhoorntje . Het diertje herstelde en ik noemde hem “Binkie “want het is een echte bink geworden , een prachtige gezonde eekhoorn kerel . Momenteel verblijft hij nog in het uitwen hok . Van hieruit zal hij in het voorjaar 2012 worden uitgezet.
Ten slot , natuurlijk is het het beste als de moeder zelf voor haar jongen zorgt , maar eekhoorn – en ook egel- moeders komen nagenoeg nooit terug om hun jong te halen . Het advies “laat maar zitten de moeder komt wel ” is dan ook het doods oordeel voor deze beestjes !
—————————————————————————————————
Het is 12 juli 2011 . Het is heerlijk weer , en vandaag mogen een aantal egels uit de opvang vertrekken , terug de natuur in . Zoals altijd worden ze voor vertrek nog eens gewogen en goed onderzocht . Zo ook nr. 74 . Een dikke dame die twee weken eerder was binnengebracht met longontsteking. Ze stribbelt een beetje tegen als ik haar oppak , maar dan ligt de dikke dame op de weegschaal .
1350 gram , ze is geweldig opgeknapt en kan vanavond vertrekken. Ik pak haar weer op , en tot mijn schrik heb ik bloed aan m’n handen. Verdorie dus maar opnieuw helemaal na kijken . Nog voordat ik iets kan onderzoeken heb ik een baby egeltje in de hand ! De dikke dame is aan het werpen !
de bevalling is volop bezig
Nu moet snel gehandeld worden . Hok schoonmaken , veel zacht materiaal erin , warmtematje eronder , eten , drinken en natuurlijk mams met jong .
En nu met rust laten . Dat was best moeilijk want we waren vreselijk nieuwsgierig hoeveel jonkies het zouden zijn .Aan het gepiep vanuit het hok leek alles goed te gaan . De volgende dag toch maar even voorzichtig gekeken en vooraan in het hok lag een dood baby egeltje . Verder durfde ik niet te kijken want mams begon al te blazen. Er zat niets anders op als het dode beestje op te ruimen en af te wachten.Na drie dagen wisten we het zeker , er waren nog twee jonkies en mams zorgde prima voor ze maar wilde absoluut met rust gelaten worden.
ál een week oud
Na enkele weken begonnen de kleintjes zelfstandig te eten en werd het tijd het hele gezinnetje in het buitenverblijf te plaatsen . Daar bleven ze tot de jonkies ruim 450 gram waren . Van hieruit zijn ze uiteindelijk alle drie de grote wereld in getrokken.